Chemische bouwspecialiteiten

In 1910 vond Kaspar Winkler zijn eerste producten uit. Het ging om middelen om graniet te beschermen en schoon te maken (Conservado, Purigo) en een middel om mortel waterdicht te maken (Sika). In 1911 liet hij zijn onderneming, Kaspar Winkler & Co., in het handelsregister inschrijven. In samenwerking met een chemicus als zakenpartner probeerde hij zijn bouwchemicaliën aan de man te brengen. Gedurende de eerste paar jaar was het ongelooflijk moeilijk werken. Winkler stond in het rood, vooral tijdens de Eerste Wereldoorlog. Pas in 1917 begon het beter te gaan.

De Gotthard-doorbraak

Zijn doorbraak kwam er in 1918 toen de Zwitserse Federale spoorwegen succesvolle tests uitvoerden met Sika om de Gotthard-tunnels waterdicht te maken. Dit was noodzakelijk zodat elektrische treinen ook kon worden gebruiken. De Zwitserse Nationale Spoorwegen hebben in de jaren daarna 67 tunnels met Sika waterdicht gemaakt.

Uitbreidingen

Na dit succes probeerde de bouwfirma van Kaspar Winkler & Co. haar potentieel in het buitenland uit te breiden. Het was echter moeilijk om het niveau van de occasionele export te overstijgen. Een poging om wereldwijd licenties te verkopen, faalde. Een tweede poging was echter succesvoller: in 1921 werd een filiaal opgericht met een eigen, kleinschalige productiefaciliteit in het zuiden van Duitsland.

Maar het leiderschap en de contacten waren onvoldoende voor een duidelijke expansie. Daar werd aan verholpen door de aanwerving van een Directeur Buitenlandse Operaties die filialen oprichtte in Engeland, Italië en Frankrijk tussen 1926 en 1928 en die actief bijdroeg tot hun activiteiten. Via sluwe overeenkomsten maakte hij het onmogelijk om hem te ontslaan. In 1928 vervoegde Fritz Schenker, de schoonzoon van Winkler, de uitvoerende raad van het bedrijf.

Aanwezigheid in Europa, Zuid-Amerika en Azië

Hij maakte zijn schoonvader duidelijk dat zijn overeenkomsten met de Directeur Buitenlandse Operaties niet meteen voordelig waren. De partijen waren drie jaar in een geschil verwikkeld tot in 1932 een vonnis tot afsplitsing viel: de Directeur Buitenlandse Operaties behield de eigendom van de Duitse en Italiaanse filialen evenals de handelsmerkrechten in een aantal andere Europese landen. De Europese markt werd nu wel gedeeld maar Schenker streefde vastberaden een wereldwijde uitbreiding na. Tegen 1935 was Sika aanwezig in Europa, Noord- en Zuid-Amerika en Azië (Japan).